Do naszego Muzeum Czynu Bojowego Kleeberczyków trafił niezwykle ciekawy depozyt kornet oraz zeszyt z nutami („Tenor I B”) należące do orkiestry 83. Pułku Piechoty.
I właśnie tutaj pojawia się ciekawostka, która może zaskoczyć nawet miłośników historii. W źródłach dotyczących kampanii wrześniowej 1939 roku spotkamy zarówno oznaczenie 83. pułku piechoty, jak i 183. pułku piechoty. Nie jest to jednak pomyłka. Jednostka wywodziła się z 83. Pułku Strzelców Poleskich, a w toku mobilizacji i reorganizacji 1939 roku funkcjonowała również jako jednostka określana numerem 183. W dokumentach sztabowych spotyka się numerację 83 pp II rzutu mobilizacyjnego, natomiast w relacjach żołnierskich pojawiają się obie nazwy – 83 i 183 pułk piechoty.
To właśnie żołnierze tej formacji, wchodzącej później w skład 60. Dywizji Piechoty „Kobryń”, walczyli również w ostatnich dniach kampanii wrześniowej 1939 roku na naszej ziemi w rejonie Woli Gułowskiej, Gułowa, Niedźwiedzia i Hordzieżki.
Instrumenty wraz z nutami zostały przekazane Stanisławowi Piszczowi ówczesnemu wójtowi gminy Radoryż na przechowanie jeszcze przed pójściem pułku do niewoli. Wśród nich znajdowały się: dwa basy, trzy klarnety, dwa kornety, dwa tenory, jeden baryton, dwa puzony oraz dwa werble, a także nuty.
Stanisław Piszcz był aktywnym działaczem społecznym, działał również w Armii Krajowej. Jako wójt Radoryża nie dopuścił do zniszczenia przez Niemców spisów ludności i innych dokumentów, chroniąc je przed okupantem.
Czynimy również starania, aby pozyskać pozostałe zachowane instrumenty i w przyszłości móc zaprezentować w naszym Muzeum możliwie pełny skład tej niezwykłej orkiestry







